Niet al het medisch afval kan uniform worden gecategoriseerd, en niet al het afval hoeft regelmatig te worden afgevoerd. Afhankelijk van het soort afval kan het, indien een locatie voldoet aan de veiligheidsvoorschriften, mogelijk ter plaatse worden opgeslagen. Er kan zorgvuldig worden besloten welke afvalsoorten geschikt zijn. Medisch afvalverwerkingssysteem op locatie Voor niet-infectieuze materialen, gebruikte persoonlijke beschermingsmiddelen, gebruikte verbanden en kleine laboratoriuminstrumenten.

Dagelijks afval: plastic, papier, textiel en persoonlijke beschermingsmiddelen.

Het grootste deel van medisch afval bestaat uit gebruikte verpakkingen, papier en karton, kleding en wegwerpbare persoonlijke beschermingsmiddelen (PBM's). Dit afval kan worden verwerkt op kleinere medische locaties, zoals klinieken en ziekenhuizen, mits er adequate protocollen voor afvalscheiding, -inzameling en basisdesinfectie worden gehanteerd. Goed afvalbeheer begint bij de inzameling. Verpleegkundigen zijn bijvoorbeeld verantwoordelijk voor het inzamelen en verwerken van gebruikt gaas en handschoenen als algemeen medisch afval en de verpakkingen van medische benodigdheden als recyclebaar afval. Door het personeel goed te trainen in het scheiden van schoon en verontreinigd afval, wordt het afvalbeheerproces op de productielocatie veiliger en eenvoudiger.

Plastic- en papierafval kan na inzameling worden samengeperst om ruimte te besparen. Bij sommige centra worden medische benodigdheden in kartonnen dozen geleverd, die vervolgens worden platgevouwen en klaargezet voor ophalen. Als textiel, zoals een wegwerplaken of -jas, niet besmet is, kan het vóór de verwijdering worden gedesinfecteerd. Persoonlijke beschermingsmiddelen met een laag risico, zoals maskers en handschoenen, kunnen in klinieken met kleinschalige apparatuur worden verhit of gestoomd voordat ze als restafval worden afgevoerd.

Infectieus afval: met bloed besmet materiaal en laboratoriummonsters

Besmettelijk afval verdient meer aandacht omdat het ziekteverwekkers kan bevatten. Dit omvat alles wat in aanraking is geweest met bloed, lichaamsvloeistoffen of laboratoriummateriaal dat bacteriën of virussen kan bevatten. Veelvoorkomende voorbeelden zijn met bloed doordrenkt gaas, gebruikte wattenstaafjes, kweekjes van laboratoriumtests en wegwerpartikelen die gebruikt zijn bij kleine ingrepen zoals injecties of wondreiniging.

Een deel van dit afval kan ter plaatse worden behandeld, maar alleen als de faciliteit over de juiste systemen beschikt. Het doel is ervoor te zorgen dat schadelijke organismen worden vernietigd voordat het afval het gebouw verlaat of verder wordt verwerkt. Veel klinieken gebruiken methoden zoals stoomsterilisatie of chemische desinfectie. Een autoclaaf gebruikt bijvoorbeeld hoge hitte en druk om besmette verbanden en laboratoriumbuizen te behandelen, zodat ze niet langer besmettelijk zijn. Na de behandeling is het afval vaak vergelijkbaar met gewoon medisch afval en kan het veiliger worden afgevoerd.

Een ziekenhuislaboratorium is een goed praktijkvoorbeeld. Technici verwerken er dagelijks bloedmonsters voor onderzoek. Gebruikte reageerbuizen en pipetpunten mogen niet zomaar bij het gewone afval. In plaats daarvan worden ze in gemarkeerde containers geplaatst en later ter plaatse behandeld voordat ze worden afgevoerd. Dit verkleint de kans op accidentele blootstelling voor schoonmaakpersoneel of afvalverwerkers.

In kleinere klinieken is het proces eenvoudiger, maar nog steeds belangrijk. Een verpleegkundige die een wond behandelt, plaatst met bloed bevlekt materiaal in een afgesloten, duidelijk gemarkeerde container. Zodra er voldoende afval is verzameld, wordt dit behandeld met goedgekeurde desinfectiemethoden voordat het de kliniek verlaat.

De sleutel is consistentie. Medewerkers moeten besmettelijk afval direct scheiden, het niet mengen met gewoon afval en duidelijke behandelingsprocedures volgen. Zelfs kleine fouten, zoals het weggooien van een besmette handschoen in de verkeerde afvalbak, kunnen veiligheidsrisico's met zich meebrengen. Met de juiste behandeling en verwerking ter plaatse kan besmettelijk afval zodanig worden beheerd dat zowel mensen als de omgeving worden beschermd.

Afvoer van scherpe voorwerpen: naalden en verzegelde naaldencontainers

Sommige grotere organisaties voeren afvalverwerking ter plaatse uit, inclusief systemen waarbij afval wordt versnipperd of geautoclaveerd. Deze methoden helpen bepaalde risico's te elimineren door de vorm van het scherpe afval te veranderen, door het te vernietigen of te steriliseren. Afhankelijk van de systemen die sommige organisaties gebruiken, kan het ter plaatse verwerkte afval worden gemengd met ander medisch afval en aan het einde worden afgevoerd. Sommige kleinere klinieken of plattelandsgezondheidscentra hebben een passiever systeem dat meer gebaseerd is op afscherming, waarbij de systemen het openen of bereiken van de afvalbakken voor scherp afval niet toestaan. Overvolle afvalbakken kunnen letsel veroorzaken. Het kan vooral gevaarlijk zijn wanneer de afvalbakken voor scherp afval zich in het gezondheidscentrum of de kliniek bevinden, omdat het personeel de afvalbakken dan mogelijk zelf moet vervoeren of ophalen.

Pogingen om de naleving van de regels door medewerkers te bevorderen via training en andere methoden zijn doorgaans effectiever wanneer managers en medisch personeel de verwijdering van scherp afval als een veiligheidsrisico beschouwen. Met de juiste afvalverwerkingsoplossingen worden incidenten met scherp afval beperkt en worden het personeel en de medewerkers die met medisch afval werken dagelijks beschermd.

Isolatieafdeling en chirurgisch afval

Een van de meest streng gecontroleerde vormen van medisch afval, die zorgvuldig beheer vereist, is isolatieafval en chirurgisch afval, aangezien dit vaak in risicovolle situaties ontstaat. Het gaat hierbij om patiëntenmateriaal dat in isolatie ligt vanwege infectieziekten en om chirurgische instrumenten. Voorbeelden hiervan zijn gebruikte operatiejassen, afdekdoeken, handschoenen, maskers, met bloed besmet gaas, zuigbuizen en wegwerpbare chirurgische instrumenten. Op een isolatieafdeling wordt alles wat direct in contact komt met de patiënt als besmet beschouwd. Speciale zorg is daarom geboden bij de behandeling ervan. Patiënten worden vaak geruime tijd ter plaatse behandeld voordat ze de afdeling mogen verlaten. Om het risico op besmetting op andere afdelingen te minimaliseren door middel van stoomsterilisatie of chemische desinfectie, gebruiken veel ziekenhuizen afgesloten containers die naar een centrale locatie worden gebracht. Net als medisch afval moet chirurgisch afval op dezelfde manier worden verwerkt, al is de hoeveelheid vaak groter. Bij een chirurgische ingreep waarbij veel afval ontstaat, bijvoorbeeld tijdens een keizersnede, moet dezelfde anaerobe container die ook wordt gebruikt voor wegwerpbare operatiejassen en zuigbuizen, in de operatiekamer worden geplaatst. Sommige van deze afvalverwerkingsinstallaties gebruiken apparatuur die het afval ter plaatse verbrandt en onschadelijk maakt voordat het wordt afgevoerd. Voor ziekenhuizen en klinieken die niet over dergelijke technologie beschikken, of kleinere ziekenhuizen en klinieken, moet het afval ter plaatse worden opgeslagen en elders worden afgevoerd naar een erkende verwerkingsinstallatie. Een praktijkvoorbeeld is een operatiekamer in een ziekenhuis waar dagelijks spoedoperaties plaatsvinden. De operatiekamer beschikt over verschillende duidelijk gemarkeerde afvalbakken om ervoor te zorgen dat afval direct na het ontstaan ​​wordt gescheiden. Dit maakt het gemakkelijker om verwarring en onbedoelde blootstelling te voorkomen wanneer dit het meest nodig is.

Glas, metalen en materialen die verband houden met vaccins.

Vaccinafval omvat lege vaccinflacons, gebruikte vaccinflaconhouders, gebruikte spuiten en gebruikte vaccinflaconhouders. Al deze materialen kunnen in contact komen met biologisch materiaal. Lege vaccinflaconhouders kunnen bijvoorbeeld droog vaccinmateriaal bevatten en worden na desinfectie of zelfs reiniging met een vloeistof meestal als veilig beschouwd. Afhankelijk van de lokale wetgeving kunnen deze flacons worden vermalen of zelfs gerecycled. Flacons die in contact komen met biologisch materiaal, zoals gevoelige infectieuze stoffen, zijn echter onderworpen aan strengere behandelingsrichtlijnen en worden vaak vooraf gesteriliseerd. Het beheer van glasafval in klinieken en laboratoria is een bekend probleem. Alle gebroken ampullen die gebruikt zijn bij bloedafname, evenals gebroken glas van injectieampullen, worden eenvoudigweg weggegooid in prikbestendige containers. Dergelijk glasafval wordt ter plaatse behandeld en gesteriliseerd door vermalen. Al het afval wordt op een zodanige manier afgevoerd dat letsel bij degenen die het afval hanteren wordt voorkomen. Een kleine vaccinatiekliniek begint bijvoorbeeld met een verzegelde zending gebruikte vaccinflacons en vult deze in één dag. Aan het eind van de dag worden alle gebruikte vaccinflacons verwerkt, de zending verzegeld en opgeslagen voor latere ophalen.